کشیدگی و گرفتگی عضلات کمر: درمان،ورزش و حرکات اصلاحی

SS

در اغلب موارد، درد پایین کمر ، ناشی از آسیب عضلات و یا رباط های این بخش است. هرچند کشیدگی عضله یک آسیب جدی به نظر نمی رسد، با این حال درد ناشی از آن می تواند بسیار شدید باشد و هر ساله درد پایین ستون فقرات عامل بسیاری از مراجعات اورژانسی بیماران باشد.

دو نوع رایج کشیدگی در ناحیه ی پایین کمر و در اصطلاح رگ به رگ شدن کمر وجود دارد:

  • کشیدگی عضله زمانی اتفاق می افتد که عضله بیش از حد کشیده و یا پاره شود، در نتیجه رشته های ماهیچه ای دچار آسیب می شوند.
  • کشیدگی عضلات ناحیه کمر زمانی اتفاق می افتد که رباط ها بیش از حد کشیده و یا پاره شوند. رباط ها، بافت های پیوندی رشته ای و بسیار محکمی هستند که استخوان ها را به هم متصل می کنند.

برای درمان، فرقی نمی کند که کشیدگی عضله و یا رباط باعث ایجاد درد شده باشد، چون روش درمان و تشخیص در هر دو مورد، یکسان است.

وقتی که رباط ها و یا عضلات ناحیه ی پایین کمر دچار کشیدگی و یا پارگی می شوند، ناحیه ی اطراف عضلات، معمولا ملتهب می شود. این التهاب موجب اسپاسم کمر شده و این اسپاسم کمر است که می تواند باعث ایجاد درد در ناحیه ی پایینی کمر و همچنین اختلال در راه رفتن شود.

به ادامه ی مقاله در زیر توجه کنید.

علت ها و دلایل


در حقیقت درد کمر و علت گرفتگی عضلات کمر ، معمولابخاطر هر نوع حرکتی است که باعث  فشار بیش از حد بر روی کمر می‌شود. دلایل رایج کشیدگی عضلات کمر شامل بلند کردن وسایل سنگین، بلند کردن جسم همزمان با چرخش بدن و یا حرکت ناگهانی و یا سقوط می باشد. که در بعضی مواقع این درد به پا انتشار میباد و سبب بروز درد سیاتیک می شود.

آسیب های ورزشی نیز از جمله دلایل رایج کشیدگی عضلات کمر به حساب می آیند، مخصوصا ورزش هایی که شامل حرکات چرخشی (مثل گلف)، یا هر نوع ضربه و حرکت ناگهانی می باشند.

علائم و نشانه ها


علائم این وضعیت ممکن است از درد جزیی تا درد ناگهانی و ناتوان کننده متفاوت باشد. علائم معمول کشیدگی عضلات کمر می تواند شامل ترکیبی از موارد زیر باشد:

  • درد معمولا در ناحیه  پایینی کمر ایجاد می شود، به این معنی که تا پاها کشیده نمی شود (مثل سیاتیک).
  • ناحیه ی کمر به لمس حساس خواهد شد.
  • معمولا درد به صورت ناگهانی شروع می شود.
  • ممکن است با اسپاسم عضلات همراه باشد.
  • معمولا بیمار با استراحت احساس بهتری خواهد داشت و در ایستادن و یا راه رفتن دچار مشکل خواهد بود.

درد شدید کمر، ممکن است به سرعت بهبود یابد، اما درد خفیف تر و یا درد مقطع و ناگهانی ممکن است چند هفته و یا چند ماه ادامه داشته باشد.

خوشبختانه، کشیدگی و گرفتگی عضلات کمر معمولا با گذشت زمان بهبود می یابد، اغلب طی چند روز و تقریبا در تمامی موارد، تا ۳ یا ۴ هفته کاملا برطرف خواهد شد. عضلات بزرگ کمر، دارای ذخایر خون مناسبی هستند، که مواد غذایی ضروری و پروتئین های مورد نیاز برای بهبودی را فراهم می کنند.

چنانچه درد به علت گرفتگی عضلات کمر شدید باشد، ممکن است به بیمار توصیه شود استراحت کند، اما نیازی به استراحت بیش از یک یا دو روز نیست.  

راه ها و روش های درمان


روش های اولیه برای درمان گرفتگی عضلات کمر شامل ترکیبی ازموارد زیر می باشد:

  • داروهای مسکن (مثل استامینوفن)، برای مسدود کردن مسیر پیام های درد به سمت مغز
  • داروهای ضد التهاب (مثل ایبوپروفن، یا احتمالا استروئیدهای خوراکی)، برای کاهش التهاب موضعی که باعث درد می شود.
  • شل کننده های عضلانی، که ممکن است در کوتاه مدت برای درمان گرفتگی عضلات کمر تجویز شوند تا درد شدید ناحیه ی کمر که با اسپاسم عضلانی همراه است را کاهش دهند و به درمان اسپاسم عضلانی بپردازند .
  • ماساژ، به افزایش جریان خون در ناحیه ی کمر کمک می کند (برای کمک به بهبودی)، سفتی و گرفتگی عضلات کمر را برطرف می کند و موجب آزاذسازی اندورفین ها، داروی ضد درد طبیعی بدن می شود.
  • کایروپراکتیک (درمان دستی )عضلات کمر به کاهش گفتگی عضلات و تسریع بهبودی کمک می کند.
  • کمپرس یخ: استفاده از انواع کمپرس یخ می تواند به کاهش التهاب کمک کند. به کارگیری این روش بلافاصله پس از جراحت موثر است.  
  • گرما درمانی: قرار دادن کیف آب جوش و یا حوله ی گرم بر روی کمر به مدت طولانی به تحریک جریان خون و بهبودی ناحیه ی آسیب دیده کمک می کند.

چنانچه درد کمر بیش از دو هفته طول بکشد، عضلات کمر شروع به ضعیف شدن می کنند. به دلیل این که عضلات این ناحیه دردناک می شوند، واکنش طبیعی اغلب بیماران این است که از آن عضله استفاده نکنند. اما عدم حرکت این عضلات موجب آتروفی و در نتیجه تضعیف عضله می شود، این امر باعث درد بیشتر کمر می شود چون این عضلات کمتر قادر به حفظ ستون فقرات خواهند بود.

ورزش و حرکات اصلاحی


به عنوان یک قاعده ی کلی، افرادی که دارای فعالیت بیشتری هستند و از وضعیت بدنی مناسبی برخوردار هستند، احتمال ابتلا به درد کمر ناشی از کشیدگی عضله در آن ها کمتر است، چون ورزش های منظم موجب کشش عضلات می شود، بنابراین احتمال کشیدگی، پارگی و یا اسپاسم در عضلات آنها کمتر است.

سه نوع عضله از ستون فقرات محافظت می کنند:

  • عضله ی بازکننده (عضلات کمر و عضلات گلوتئال)
  • عضلات خم کننده (عضلات شکمی)
  • عضلات مورب یا روتاتور (عضلات جانبی)

درحالی که برخی از این عضلات دائما مورد استفاده قرار می گیرند، اغلب آن ها حین فعالیت های روزانه به میزان کافی ورزش داده نمی شوند و چنانچه به طور خاص ورزش داده نشوند، با افزایش سن، ضعیف می شوند.

برنامه درمان گرفتگی کمر با ورزش، باید ترکیبی از موارد زیر را شامل شود:

  • حرکات کششی برای کاهش درد کمر
  • ورزش های تقویتی کمر
  • ورزش های هوازی

در نهایت، یک برنامه ی منظم برای کشش عضلات همسترینگ، به کاهش گرفتگی عضلات کمر و علائم آسیب کمک خواهد کرد. عضله همسترینگ از پشت هر دو ران عبور می کند. گرفتگی این عضله حرکات لگن را محدود می کند که می تواند موجب کشیدگی عضلات کمر شود. حرکات منظم کششی عضله همسترینگ، به تدریج می تواند این عضلات را طویل کرده و فشاری که بر روی کمر احساس می شود را کاهش دهد.

 


telegrami